…Ռուբոն ու Սմբատը ապրում էին խումհար կյանքով: Սրանց ստամոքսը անկուշտ օղիով էր լցվում`փողոցներից շիշ, կարդոն, ֆլան-ֆստան հավաքելով ու հանձնելով: Ամեն մեկն ուներ իր անցած կյանքի պատմությունը: Ռուբոն եղել էր ավտոպարկի տնօրեն, իսկ Սմբոն` գործարանում գլխավոր հաշվապահ: Դարավերջին նրանք քիչ-քիչ սովեցին ,ու ինչպես այդ սերունդի մեծ մասը` ապշած ու մոլորված հ » Կարդալ ամբողջությամբ

Նորից փորձում եմ եզրերը գտնել

Այն ճշմարիտի ու բարության մեջ,

Որ զոհ է դարձել

Այժմեական տարուբերումին…

Հին ընկերներիս թաղեցի մեկ-մեկ,

Ոմանց նույն փոսում, ոմանց` առանձին,

Ոմանց` արցունքով, ոմանց` լուռումունջ,

Իսկ որոշներին` նույնիսկ անթաքույց անտարբերությամբ…

Բացօթյա մետրոն տանում է մի վայր,

Որտե » Կարդալ ամբողջությամբ

                             &nbs » Կարդալ ամբողջությամբ

..Նվիրում եմ բոլոր նրանց, ովքեր մտածում   են, թե սերը ժամանակի հետ փոխվում է հարգանքի ու այդ գիտակցումով էլ դաստիարակում կամ ամուսնացնում են իրենց զավակներին.

-Դուք նման եք կոտոշավոր  այծի` չորացած պտուկի, որին բոլորն անիծում են կաթ չլինելու պատճառով..

…Եվ դուք, որ այս գիտակցումով  ամուսնանում եք` ձեր չոր արգանդից ծնվածները հետո անասնական ուժով » Կարդալ ամբողջությամբ

…վարազը կարապին նրբագեղության դասեր է տալիս…

…-անհամեստություն չլինի ասելը` ես կատարյալ եմ

                  » Կարդալ ամբողջությամբ

Ու մի օր նա գնաց… Հավաքեց իրերը, վերջին անգամ ստուգեց պատուհանները, ջրի ծորակը, նայեց ծեր ժամացույցին և մի հայացք նետելով հայելուն` հեռացավ…Ինչը փոխվեց…Անհետացան բազկաթոռի եզրերին հավերժացած փոշու մակերեսին ամենօրյա թարմացվող մատնահետքերը, օդում լռեց շնչառության մեղեդին. պարոն լռությունն իր հաղթանակն էր տոնում… Հոգնած դռները թեթևացած շունչ քաշեցին` ազատ

Համազասպի  ընտանիքը կոմունիստների ժամանակով ապրում էր հայկական ավանդակենցաղ կյանքով, իսկ փլուզումից  հետո մի քիչ դա էլ  խախտվեց ու դարձավ  զուտ ավանդա-պաշտ ընտանիք:

Համազասպին  ճանաչում էին որպես մի  բարեսիրտ մարդու և իրոք կային  դրա հիմնավոր պատճառները`  ուներ  ցից,  սակայն չնաշխարիկ մի փորոտիք, ոտքեր սլացիկ`կարճ ու միշտ պատրաստ փ » Կարդալ ամբողջությամբ

Դռան երկարատև զանգն ու դմդմփոցը ոտքի հանեց երեկոյան տունը: Հարսը ոտքի տակ գցելով ցրված մտքերը` վազեց. գլազոկից նայելով` բախվեց տեգրոջ սատկացնող աչքերին ու  սիրտը անհանգիստ խփեց` կարողա~մի բան գիտի` –Չէէ, դժվար.- հռհռաց  ներսի դատապարտված պարսկական հարեմը…                         » Կարդալ ամբողջությամբ